لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت شصت و نهم :
عصبی از اینکه عقلش را دست آن‌شرلی سپرده بود، به سمت سلف پا تند کرد تا قبل از تمام شدن وقت ناهار، به داد قار و قور شکمش برسد. آن‌جا ماندن و بیهوده دور خود چرخیدن، فقط وقت تلف کردن بود.
تمام چند دقیقه‌ای که صرف خوردن ناهار نصفه و نیمه‌اش کرد، ذهنش درگیر حرف‌های حنا و توضیحاتش بود. نگاه روشن دخترک مدام مقابل چشمانش بود و دست و پایش را برای تصمیم گیری و قضاوت می‌بست. دلش طاقت نیاورد که
لطفا صبر کنید...
*_&
0عالی خیلی خوب بود 😍😍😍😍